W największym możliwym skrócie: Edgar Wright był związany z projektem jako reżyser i scenarzysta przynajmniej od 4 lat. Pewnego słonecznego dnia, na 2 miesiące przed rozpoczęciem zdjęć, odbył spotkanie/dostał wiadomość od samej góry, czyli Disneya, poprzez co poznał nową wersję swojego scenariusza, lub też notatki zawierające propozycje nie do odrzucenia co do jego kształtu (tutaj źródła nie są zgodne).
Edgar jest jeszcze niezależny, a funty zarobione w UK wystarczają mu na wesołe życie, więc zrezygnował z funkcji reżysera. Disney grzebał przy scenariuszu gdy obsada była skompletowana, kostiumy gotowe, a storyboardy rozrysowane, więc rozpoczęły się gorączkowe poszukiwania nowego twórcy. Po dwutygodniowym zamieszaniu, w trakcie którego odmówili min. David Wain, Ruben Fleischer, czy Adam McKay, reżyserem został Peyton Reed, najbardziej znany z filmu „Jestem na tak” z Jimem Carreyem.
